Statuty Świeckiego Karmelu

Kuria Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych
Kraków 2000

STATUTY
ŚWIECKIEGO ZAKONU KARMELITÓW BOSYCH
W POLSCE

Spis treści

Zespół redakcyjny
Dekret zatwierdzający statuty
Rozdział I  Postanowienia Ogólne
Rozdział II  Życie OCDS w Polsce
Rozdział III  Formacja OCDS w Polsce
Rozdział IV  Struktury OCDS w Polsce
Rozdział V  Zarząd Dobrami OCDS
Aneks
Instrukcja Formacji Karmelitańskiej OCDS
Instrukcja Sprawozdawcza
Instrukcja Wyborcza
Instrukcja o Członkach
Wspierających i Honorowych


Redakcja:

Izabela Plata OCDS
Zofia Różanowska OCDS
Urszula Styrylska OCDS
Paulina Woźniak OCDS
Włodzimierz Tochmański OCD

Dekret Zatwierdzający Statuty
Dom Generalny Karmelitów Bosych
Corso d`Italia, 38
00198 Rzym


Rzym, 14 września 1998 r.


Prot. N. 150/98 DF

Definitorium Generalne, zebrane na 24 sesji, w dniu 14 września 1998 roku, zapoznało się z tekstem Statutów Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych w Polsce i zatwierdziło go, zgodnie z art. 29 Reguły życia Świeckiego Zakonu.

O. Kamil Maccise, OCD
Przełożony Generalny

O. Sylwan Vescovi, OCD
Sekretarz Generalny

Rozdział I

Postanowienia Ogólne

§ 1
Nazwa i charakter stowarzyszenia

Świecki Zakon Karmelitów Bosych w Polsce - Ordo Saecularis Carmelitarum Discalceatorum (w skrócie dalej nazywany OCDS) - jest związkiem wszystkich osób żyjących we wspólnotach założonych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej lub żyjących poza nimi (w tzw. „diasporze). Członkowie OCDS podporządkowują się powszechnemu prawu Kościoła oraz własnemu - Regule Życia, Statutom i Rytuałowi - zatwierdzonemu przez Kościół.

§ 2
Osobowość prawna

OCDS posiada osobowość prawną w Kościele (będąc kościelną osobą prawną) jako organizacja kościelna w wyniku zatwierdzenia przez Stolicę Apostolską, zaś osobowość prawną w państwie uzyskuje na mocy przepisów prawa państwowego, z zachowaniem kan. 22 Kodeksu Prawa Kanonicznego.
OCDS używa własnej pieczęci oraz odznak i legitymacji członkowskich.

§ 3
Cel Statutów

Statuty niniejsze są obowiązujące dla wszystkich członków Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych wszystkich prowincji w Polsce na mocy aprobaty Definitorium Generalnego Zakonu Karmelitów Bosych. Stanowią one uzupełnienie Reguły Życia, jej dostosowanie do warunków w Polsce i wraz z nią są prawem własnym wszystkich członków OCDS w Polsce. Niniejsze Statuty mają być przestrzegane na mocy przynależności do OCDS.

§ 4
Siedziba stowarzyszenia

Siedzibą władz OCDS w Polsce jest miejsce proponowane przez Radę Ogólnopolską OCDS i ustalone przez wzajemne porozumienie Przełożonych Prowincjalnych (Prowincjałów) Zakonu. Zmianę siedziby władz może ustalić Rada Ogólnopolska za zgodą Przełożonych Prowincjalnych.

§ 5

OCDS jest w Kościele publicznym stowarzyszeniem wiernych, którzy zobowiązują się dążyć do doskonałości ewangelicznej w świecie w oparciu o duchowość i kierownictwo Karmelu Terezjańskiego .

2. Członkami zarówno honorowymi jak i wspierającymi OCDS mogą być osoby fizyczne i prawne, którym zostanie przyznany taki status. Dotyczy to również duchownych diecezjalnych. Status ten nadaje Przełożony Prowincjalny lub jego delegat.
3. Przełożonymi odpowiedzialnymi za OCDS w Polsce są Przełożeni Prowincjalni Zakonu OO. Karmelitów Bosych w Polsce. Pełnią tę posługę osobiście lub przez własnych delegatów wg norm prawa kanonicznego (ogólnego i własnego) oraz norm Reguły Życia, Rytuału i norm niniejszych Statutów. Reprezentują oni wraz z delegatem ogólnopolskim i Radą Ogólnopolską OCDS Świecki Zakon Karmelitów Bosych w Polsce wobec władz kościelnych i cywilnych.

§ 6

Poprzednio używane nazwy takie jak III Zakon NMP z Góry Karmelu
i św. M. N. Teresy, Trzeci Karmel czy Świecka Rodzina Karmelitańska nie mają charakteru nazw oficjalnych a jedynie znaczenie historyczne bądź tradycyjne.

Rozdział II
Życie OCDS w Polsce

§ 7
Życie duchowe i apostolat

1. Członkowie OCDS zobowiązują się żyć duchowością Karmelu wg charyzmatu św. Teresy od Jezusa, św. Jana od Krzyża, św. Teresy od Dzieciątka Jezus i świętych Karmelu, kontynuując w ten sposób ich misję wraz z całym zakonem Karmelu Terezjańskiego.

2. Życie modlitwy to najważniejsze dzieło, a przy tym cecha charakterystyczna Karmelu. Członek OCDS ma je pielęgnować stosując, prócz tego co przewiduje Reguła Życia w art. 1 i 5, środki zalecane w tej materii przez Zakon poprzez liturgię wspólnotową (A) i modlitwę osobistą (B).

A.
Ponieważ liturgia jest szczytem, do którego zmierza działalność Kościoła, i jednocześnie jest źródłem, z którego wypływa jego moc, karmelita świecki winien z całą troskliwością pielęgnować osobisty udział w liturgii Kościoła przez:
  • codzienne w miarę możliwości uczestniczenie w Eucharystycznej Ofierze Ciała i Krwi Chrystusa ,
  • codzienne odmawianie głównych części Liturgii Godzin a dla głębszej jedności z całą Rodziną Karmelitańską przy wyborze oficjum używać w miarę możności kalendarza liturgicznego Zakonu OO. Karmelitów Bosych,
  • uczestniczenie w różnych spotkaniach modlitewnych organizowanych przez wspólnotę OCDS - a szczególnie w corocznych rekolekcjach, comiesięcznych dniach skupienia i organizowanej co miesiąc adoracji Najświętszego Sakramentu,
  • udział w organizowanych nabożeństwach i innych praktykach religijnych na terenie diecezji i parafii.

B.
Jednakże „życie duchowe nie ogranicza się do udziału w samej tylko liturgii i wymaga także od chrześcijanina wejścia do swej izdebki, zamknięcia drzwi i modlitwy do Ojca, który jest w ukryciu (por. Mt 6, 6). Środki, które Zakon zaleca w tejże materii swoim członkom, są następujące:
  • przede wszystkim pół godziny dziennie modlitwy myślnej,
  • czytanie duchowe, zwłaszcza Pisma świętego i dzieł autorów karmelitańskich,
  • codzienny rachunek sumienia,
  • częste nawiedzanie i adoracja Najświętszego Sakramentu.

W przypadku niemożności wypełnienia środków modlitewnych zalecanych przez Zakon można rozważyć dowolną tajemnicę różańca św., odmówić modlitwy do świętych Patronów Zakonu Karmelitańskiego lub korzystać z dyspensy asystenta czy innego kierownika duchowego. Zalecenia modlitewne nie obowiązują pod grzechem, są zaś skutecznym środkiem wzrostu w miłości Boga.

3. Życie modlitwy, życie w jedności z Bogiem, wymaga stałej praktyki nawrócenia i oczyszczenia serca, dlatego członek OCDS ma pielęgnować ducha pokuty i umartwienia według następujących wskazań:
  • często korzystać z sakramentu pokuty i pojednania tj. przynajmniej jeden raz w miesiącu,
  • podjąć praktykę pewnych ćwiczeń pokutnych według tradycji Zakonu, przede wszystkim w okresie Adwentu i Wielkiego Postu oraz w dniach poprzedzających święta Zakonu.

Uczynki umartwienia mogą być następujące:
  • post i abstynencja według możliwości każdego,
  • ćwiczenie się w cnocie milczenia,
  • rezygnacja z próżności czy rozrywki dla obdarzenia osób będących w potrzebie,
  • odwiedzanie chorych, starszych, zwłaszcza członków OCDS, aby umacniać się wzajemnie w miłości Bożej i dla świadczenia bratersko-siostrzanej pomocy,
  • cierpliwe znoszenie przeciwności losu,
  • ofiarowanie trudu codziennej pracy jako udziału w dziele stworzenia i odkupienia oraz jako ofiary miłej Bogu i dla sprawowania powszechnego kapłaństwa wiernych.
Zgodnie z art. 13 Reguły Życia, członkowie OCDS mają dążyć do pozbawiania się rzeczy niekoniecznych na korzyść bliźnich, czyniąc to w sposób konkretny i starać się doświadczyć we własnym życiu rzeczywistego ubóstwa na wzór Chrystusa, który „będąc bogatym, z miłości do nas stał się ubogim(2 Kor 8, 9).

4. Zgodnie z art. 6 Reguły Życia członek OCDS posłuszny łasce oraz uwzględniając własne możliwości zdrowia, stanu i wieku, postara się zachować wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych zgodnie z tradycją Zakonu:
  • w wigilię uroczystości św. Józefa tj. 18 marca,
  • w wigilię uroczystości Matki Bożej z Góry Karmel tj. 15 lipca,
  • w wigilię święta św. Eliasza proroka tj. 19 lipca,
  • w wigilię uroczystości św. Teresy od Jezusa tj. 14 października,
  • w wigilię święta Wszystkich Świętych naszego Zakonu tj. 13 listopada,
  • w wigilię uroczystości św. Jana od Krzyża tj. 13 grudnia,
  • oraz, zgodnie z praktyką Kościoła w Polsce, we wszystkie piątki całego roku z wyjątkiem uroczystości.

5. Głównym apostolatem Karmelu jest modlitwa. Każde powołanie żąda od członków OCDS dawania świadectwa, aby być w służbie bliźniego, ponieważ dar powołania jest dla całego Kościoła. Dlatego powinni oni osobiście i wspólnotowo być otwarci na konkretne umiejscowienie w Kościele. Należy podjąć te formy, które leżą blisko ducha Karmelu i które dają się pogodzić z życiem modlitewnym. Zgodnie z art. 8 Reguły Życia za własne dzieła apostolstwa członkowie OCDS uważają głównie promieniowanie duchem modlitwy:
  • nauczanie modlitwy kontemplacyjnej w wymiarze indywidualnym i grupowym,
  • apostolstwo literatury i środków audio-wizualnych o tematyce życia duchowego, np. modlitwy,
  • apostolstwo rzetelnej i prawdziwej informacji o życiu i duchowości Karmelu,
  • apostolstwo promocji życia i duchowości Świeckiego Karmelu.

6. OCDS jako katolickie stowarzyszenie wiernych prowadzi, inicjuje i wspiera również działalność kultową, naukową, oświatową, kulturalną oraz charytatywną.

7. Zgodnie z art. 7 Reguły Życia obecność Maryi w życiu członków OCDS przejawia się poprzez zgłębianie Jej duchowego życia. Matka Boża jest wzorem i ideałem naszej wewnętrznej konsekracji i zjednoczenia z Chrystusem w służbie Kościoła. Zewnętrznym wyrazem tej pobożności jest noszenie szkaplerza. Wielkość szkaplerza sukiennego oraz zastąpienie go medalikiem szkaplerznym zostawia się indywidualnemu rozstrzygnięciu.
Na wzór Maryi członek OCDS stara się ewangelizować w Duchu Świętym, wytrwać pod krzyżem swego cierpienia, choroby i starości oraz uczyć innych zawierzać w pełni Bogu.

§ 8
Życie wspólnotowe

1. Jeden dzień w miesiącu wspólnie ustalony przez całą wspólnotę jest dniem spotkania całej wspólnoty lokalnej, do którego są zobligowani wszyscy członkowie wspólnoty, za wyjątkiem tych, którzy ze słusznych powodów uznanych za takie przez przewodniczącego (prezesa) nie mogą uczestniczyć w tym spotkaniu. Przewodniczący (prezes) wspólnoty odpowiedzialny jest za kontakt wzajemny z członkami wspólnoty, którzy z powodu choroby, wieku lub obowiązków rodzinnych nie mogą brać czynnego udziału w spotkaniach.

2. Dla podtrzymania kontaktów pomiędzy wspólnotami lokalnymi OCDS w prowincji organizuje się spotkania ogólnoprowincjalne OCDS z delegatem prowincjalnym lub delegowanym przez niego asystentem, w którym uczestniczą: Świecka Rada Prowincjalna, Rady Wspólnot i członkowie będący w okresie formacji.

3. Zaleca się organizowanie spotkań o charakterze rodzinnym, bratersko - siostrzanym w celu realizacji wewnętrznej komunii (więzi) wg słów Jezusa „Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty Ojcze we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno (J 17,21) oraz w celu nawiązania głębszej więzi wspólnotowej zgodnie z art. 9 Reguły Życia. Komunia (więź) wewnętrzna oznacza osobową spójnię między braćmi i siostrami, a objawia się przez:
  • współrozumienie - co do wspólnych celów i ideałów oraz twórcza, ubogacająca wymiana myśli na te tematy,
  • współodczuwanie - wczuwanie się w sytuacje członków OCDS, branie szczerego udziału w ich radościach i cierpieniach, nadziejach i niepokojach,
  • współdziałanie - harmonijne urzeczywistnianie celów i ideałów Świeckiego Karmelu,
  • współodpowiedzialność - za jak najbardziej autentyczne życie charyzmatem Świeckiego Karmelu według woli Kościoła.

4. Dłuższe, trwające ponad rok, nieusprawiedliwione opuszczanie spotkań wspólnoty może być powodem do usunięcia członka ze wspólnoty lokalnej OCDS. O usunięciu decyduje Rada Wspólnoty po konsultacji z asystentem.

5. Gdy członek OCDS żyjący poza wspólnotą w diasporze chce należeć do wspólnoty lokalnej OCDS wymagana jest zgoda Rady Wspólnoty a Przełożony Prowincjalny lub jego delegat musi być powiadomiony. Podobnie, członek OCDS, który pragnie wystąpić i żyć w diasporze powinien zwrócić się do Przełożonego Prowincjalnego lub jego delegata, który podejmie decyzję po wysłuchaniu zdania Rady Wspólnoty.

6. Duch rodzinnej miłości każdej wspólnoty objawiać się będzie specjalną troską i opieką, którą członkowie wspólnoty i jej asystent otoczą każdego chorego członka OCDS znajdującego się w potrzebie. Troska asystenta obejmuje przede wszystkim duchowe potrzeby chorego. Sprawami materialnymi zajmuje się wspólnota lokalna.

§ 9
Modlitwy za zmarłych

1. Za każdego zmarłego członka OCDS ma być odprawiona Msza św. (intencja mszalna ofiarowana przez lokalną wspólnotę). Jeżeli któryś z członków nie może w niej wziąć udziału, uczestniczy w innej Mszy św., ofiarowując ją z Komunią św. Za zmarłego członka OCDS każdy z żyjących modli się odmawiając cząstkę różańca świętego.

2. Za zmarłego członka w diasporze Mszę św. odprawia Przełożony Prowincjalny lub jego delegat. Członkowie w diasporze powinni pamiętać o zmarłych w swoich modlitwach.

3. We wspomnienie Wszystkich Zmarłych Naszego Zakonu (15 listopada) członkowie OCDS pamiętają w modlitwie o wszystkich zmarłych siostrach i braciach. Raz w miesiącu poleca się wszystkim odmówić Liturgię Godzin za zmarłych.

Rozdział III
Formacja OCDS w Polsce


§ 10
Przyjęcie do OCDS

1. Przed przyjęciem konieczny jest przynajmniej półroczny okres kontaktu ze wspólnotą w celu poznania sensu, celu, istoty i życia wspólnoty. Przyjęcie dokonuje się zgodnie z Rytuałem OCDS poprzez nałożenie szkaplerza sukiennego, którego rozmiary pozostawia się do dowolnego ustalenia lokalnej Radzie Wspólnoty.

2. Kandydat do OCDS powinien spełniać poniższe warunki:
  • być w wieku pomiędzy 18 a 50 rokiem życia, w szczególnych przypadkach Rada Wspólnoty może uchylić powyższą zasadę,
  • posiadać ludzką dojrzałość,
  • mieć równowagę psychiczną,
  • żyć zdrową pobożnością chrześcijańską,
  • być w pełnej przynależności do Kościoła - wykluczona jest przynależność do grup, których działalność i cele nie zgadzają się z Nauczycielskim Urzędem Kościoła,
  • szczerze dążyć do kształtowania życia wg Ewangelii,
  • mieć pragnienie prowadzenia życia duchowego i modlitwy kontemplacyjnej (wewnętrznej),
  • posiadać świadomość obowiązku brania udziału w życiu Karmelu z pewną stałą regularnością,
  • umieć pogodzić ten obowiązek z obowiązkami swego stanu.

§ 11
Okres formacji

1. Rada Wspólnoty ma prawo początkowy (pierwszy) okres formacji (dwa lata do przyrzeczeń czasowych) skrócić o 5 miesięcy, albo przedłużyć, nie dłużej jednak niż na jeden rok. Czas skrócenia okresu formacji powyżej 5 miesięcy lub wydłużenia powyżej 1 roku należy do Przełożonego Prowincjalnego lub jego delegata.

2. Ze względu na znaczenie chrztu św. poleca się zachowywać imię chrzcielne z dodatkiem predykatu (wezwania), bez zmiany imienia. Dotychczasowe imiona zakonne zachowują jedynie ważność.

3. Przyrzeczenie czasowe jest włączeniem do OCDS z nabyciem praw oraz obowiązków członka OCDS i dokonuje się w sposób publiczny podczas Mszy św., podczas Liturgii Godzin lub podczas liturgii słowa Bożego zgodnie z Rytuałem OCDS.

4. Okres po przyrzeczeniach czasowych (II okres formacji) podlega opiece mistrza formacji. Rada Wspólnoty ma prawo ten okres skrócić lub przedłużyć tak jak w punkcie pierwszym tego paragrafu.

5. W I i II okresie formacji mistrz formacji organizuje spotkania kandydatów do przyrzeczeń czasowych i wieczystych w miarę możności częściej niż raz w miesiącu. Wprowadza ich w ducha i życie Karmelu - zgodnie z art. 26 Reguły Życia - opierając swoje pouczenia na Ewangelii i pismach świętych Karmelu, uczy praktyki modlitwy myślnej oraz pomaga im pracować nad pogłębieniem przeżywania szczególnego charyzmatu Karmelu w warunkach świeckiego życia zgodnie z Instrukcją Formacyjną, Programem Formacyjnym OCDS, tematami formacyjnymi i aktualnymi ustaleniami Świeckiej Rady Prowincjalnej.

§ 12
Formacja członków OCDS

1. Pamiętając, że Duch Święty jest główną osobą formującą, niech członkowie OCDS a zwłaszcza osoby formowane starają się zawsze z Nim współpracować.

2. Po złożeniu przyrzeczeń wieczystych członkowie OCDS podlegają ciągłej formacji prowadzonej pod opieką duchową Świeckiej Rady Prowincjalnej działającej w porozumieniu z Przełożonym Prowincjalnym lub jego delegatem. Nad realizacją zaleceń formacyjnych przedstawionych przez wyżej wymienione władze czuwa przewodniczący (prezes) wspólnoty lokalnej.

3. Członkowie OCDS powinni pozostawać pod stałym kierownictwem duchowym Kościoła w osobie dowolnie wybranego kierownika duchowego.

4. Szczegółowe uregulowania formacji członków OCDS będą zawarte w Instrukcji Formacyjnej i Programie Formacyjnym opracowanych przez Świecką Radę Prowincjalną i powinny być rzetelnie wprowadzone w życie każdego członka.

Rozdział IV
Struktury OCDS w Polsce

§ 13
OCDS w Polsce stanowią wspólnoty lokalne, prowincjalne i ogólnopolska.

§ 14
Wspólnota lokalna

1. Podstawową strukturą OCDS w Polsce jest wspólnota lokalna. Dla jej kanonicznego ustanowienia konieczne jest istnienie przynajmniej 10 członków po przyrzeczeniach, z których przynajmniej 2 jest po przyrzeczeniach wieczystych. Grupa może rozpocząć swoją działalność, kiedy Przełożony Prowincjalny zamianuje asystenta.

2. Kanonicznego ustanowienia wspólnoty dokonuje Przełożony Generalny Zakonu za pośrednictwem Przełożonego Prowincjalnego lub jego delegata na prośbę zainteresowanych osób. Dla wspólnot powstających poza klasztorami karmelitów bosych wymagana jest pisemna zgoda ordynariusza diecezji.

3. Członkowie wspólnot OCDS są współodpowiedzialni za życie wspólnoty, do której należą.

4. Wspólnotami lokalnymi jeszcze nie erygowanymi lub mającymi poniżej 10 członków (po przyrzeczeniach czasowych) opiekuje się w sposób szczególny Przełożony Prowincjalny lub jego delegat. We wspólnotach takich nie przeprowadza się wyborów, zaś wszelkie funkcje pochodzą z nominacji Przełożonego Prowincjalnego lub jego delegata.

§ 15
Asystencja duchowa i wyższe kierownictwo Zakonu nad wspólnotą lokalną

1. Każda wspólnota lokalna powierzona jest duchowej i pastoralnej trosce karmelitów bosych, wypełnianej przez posługę asystenta wspólnoty zgodnie z art. 21 Reguły Życia. Rola asystenta nie jest jednoznaczna z posługą spowiednika; jest on raczej kierownikiem duchowym wspólnoty, na którą oddziaływuje w sposób animacyjno - braterski.

2. Wyższe kierownictwo Zakonu - o którym wspomina kanon 303 Kodeksu Prawa Kanonicznego - zmierzać ma do zagwarantowania wierności OCDS charyzmatowi karmelitańskiemu, łączności z Kościołem poprzez Zakon. Na poziomie prowincjalnym dokonuje się ono poprzez wzięcie odpowiedzialności za OCDS, mianowanie asystentów, opiekę sprawowaną przez Przełożonego Prowincjalnego lub jego delegata oraz poprzez wizytacje pasterskie wspólnot lokalnych OCDS, które dokonuje wspomniana władza w porozumieniu ze Świecką Radą Prowincjalną.

§ 16

Wspólnota lokalna kierowana jest przez Radę Wspólnoty, której skład
i kompetencje określa Reguła Życia.

§ 17
Wybory we wspólnocie

Wybór przewodniczącego (prezesa) i pozostałych członków Rady we wspólnocie lokalnej odbywa się wg norm prawa kanonicznego, Reguły Życia, poniższych przepisów oraz Instrukcji Wyborczej załączonej w aneksie do tych Statutów.

1. Termin zebrania wyborczego powinien być ustalony przynajmniej na jeden miesiąc wcześniej przez ustępującą Radę.

2. Zebraniu wyborczemu przewodniczy członek Świeckiej Rady Prowincjalnej albo jej delegat, który zatwierdza wybory.

3. Prawo wyborcze czynne przysługuje członkom OCDS po przyrzeczeniu czasowym. Prawo wyborcze bierne na przewodniczącego (prezesa) przysługuje członkowi OCDS po przyrzeczeniach wieczystych. Pozostałych członków Rady wybiera się spośród wszystkich członków wspólnoty po przyrzeczeniach czasowych.

4. Dla ważności wyborów wymagana jest obecność co najmniej połowy uprawnionych do głosowania. Nad prawidłowym przebiegiem wyborów czuwają dwaj skrutatorzy i sekretarz wyborów, którzy działają zgodnie z prawem kanonicznym, własnym OCDS oraz Instrukcją Wyborczą.

5. Do wyboru przewodniczącego (prezesa) konieczna jest bezwzględna większość głosów obecnych wyrażonych tajnie. Jeżeli w wyniku głosowania nie dokonano wyboru, do powtórnego głosowania przechodzą dwaj kandydaci, którzy otrzymali największą ilość głosów. W drugim głosowaniu do wyboru wystarczy zwykła większość. W przypadku równej ilości głosów wybrany zostaje kandydat młodszy wiekiem.

6. Jeśli wybrani przyjęli wybór, sekretarz ogłasza wynik wyborów, a przewodniczący zebrania zatwierdza wybory.

7. Przewodniczący (prezes) może być wybrany na dwa trzechlecia po sobie następujące. Kiedy wyjątkowe okoliczności się tego domagają, może on być wybrany na trzecią kadencję, ale pod warunkiem wyboru przez dwie trzecie głosów.

§ 18
Rozwiązanie i wygaśnięcie działalności wspólnoty lokalnej

Rozwiązanie wspólnoty lokalnej zarezerwowane jest władzom Zakonu.

2. W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia działalności wspólnoty lokalnej wszelkie dobra i archiwum przejmuje Świecka Rada Prowincjalna OCDS i postępuje za zgodą Przełożonego Prowincjalnego lub jego delegata.

§ 19
Członkowie w diasporze (poza wspólnotami)

1. Oprócz wspólnot lokalnych OCDS istnieje - zgodnie z art. 17 Reguły Życia - możliwość bycia członkiem OCDS pozostającym poza wspólnotą lokalną, czyli w tzw. „diasporze. Przyjęcie takich osób należy do kompetencji Przełożonego Prowincjalnego lub jego delegata - wizytatora, o ile są ku temu poważne powody. Członkowie ci przynależą do wspólnoty prowincjalnej OCDS.

2. Wśród słusznych powodów - obok m.in. zbyt dużej odległości od siedziby danej wspólnoty czy poważnej choroby - istnieją też pewne racje środowiskowe lub czasowa i uzasadniona konieczność zachowania tajności.

3. Istnieje dla nich obowiązek zachowania całości przepisów Reguły Życia, Rytuału i Statutów za wyjątkiem aktów życia wspólnotowego.

§ 20
Warunki przyjęcia członków w diasporze

1. Przyjęcie takich osób do OCDS ma miejsce po wypełnieniu poniższych warunków:
- pozytywna rozmowa wstępna z Przełożonym Prowincjalnym lub jego delegatem,
- złożenie zaświadczenia - opinii od ks. proboszcza,
- złożenie podania - prośby o przyjęcie do OCDS z podaniem i wyjaśnieniem odpowiedniej motywacji korzystania z takiej formy przynależności do OCDS wraz z zobowiązaniem się do corocznych kilkudniowych rekolekcji karmelitańskich i innych sposobów formacji odbywanych pod kierownictwem upoważnionego kapłana.

2. Osoba, która pragnie być przyjęta na tych warunkach musi również odpowiadać ogólnym wymaganiom stawianym kandydatom do OCDS, a umożliwiającym przyjęcie wg Reguły Życia i Statutów. Konkretne decyzje z zaświadczeniem na piśmie podejmowane są po zaznajomieniu się władz Zakonu z osobą pragnącą żyć duchowością Karmelu w świecie w taki sposób.

§ 21
Struktury prowincjalne

A.Świecka Rada Prowincjalna 1. Wspólnoty należące do tej samej Prowincji tworzą Wspólnotę Prowincjalną,
rządzoną przez Świecką Radę Prowincjalną, która posiada kompetencje na mocy Statutów i od Kongresu Prowincjalnego, którego jest organem wykonawczym.

2. Świecka Rada Prowincjalna składa się z Przełożonego Prowincjalnego, jego delegata, z radnego zakonnego oraz z trzech radnych świeckich wybranych podczas Kongresu Prowincjalnego według zasad podanych w tych Statutach. Świecka Rada Prowincjalna pełni swoje obowiązki przez trzy lata. W składzie Rady przewidziane są urzędy przewodniczącego (prezesa), sekretarza i skarbnika. Poszczególne urzędy oraz funkcje i zakres ich kompetencji wyznacza Świecka Rada Prowincjalna.

3. Świecka Rada Prowincjalna, która zbiera się co najmniej dwukrotnie w ciągu roku, ma następujące zadania:
  • ożywiać i koordynować działalność wspólnot danej prowincji,
  • powoływać promotora lub zespół ds. powołań, misji, formacyjnej, charytatywnej, wydawniczej czy innej,
  • przygotować Kongres Prowincjalny, porządek obrad i prowadzenie Kongresu,
  • organizować kursy, rekolekcje i dni formacyjne w ramach formacji OCDS,
  • przygotować i wprowadzić w życie Instrukcję Formacyjną, Program Formacyjny, tematy 6-letniej formacji OCDS dla wszystkich wspólnot lokalnych danej prowincji,
  • pomagać delegatowi prowincjalnemu w jego zadaniach,
  • ustalać wysokość składek z poszczególnych wspólnot,
  • wspierać różne inicjatywy apostolskie podejmowane przez wspólnoty lokalne bądź Kongres Prowincjalny,
  • poprzez osobę delegowaną zatwierdzać wybory we wspólnocie lokalnej,
  • reprezentować wspólnotę prowincjalną OCDS na forum ogólnopolskim i kościelnym,
  • składać Kongresowi sprawozdania ze swej działalności,
  • współpracować ze wspólnotami lokalnymi w utrzymaniu wzajemnej jedności
  • i wierności charyzmatowi Świeckiego Karmelu Terezjańskiego.

B. Kongres Prowincjalny

1. Co trzy lata bezpośrednio po Kapitule Prowincjalnej Karmelitów Bosych
i wyznaczeniu delegata prowincjalnego Przełożony Prowincjalny lub jego delegat zwołuje Kongres Prowincjalny w celu wyboru Świeckiej Rady Prowincjalnej. Należy tego dokonać w dogodnym czasie, aby wszyscy zostali powiadomieni w odpowiedni sposób, który zostanie uznany za najlepszy.

2. W Kongresie Prowincjalnym uczestniczą: Przełożony Prowincjalny i jego delegat, asystenci, przewodniczący (prezesi) wspólnot i ewentualnie delegaci wybrani przez wspólnoty zgodnie z Instrukcją Wyborczą, delegat członków OCDS w diasporze wyznaczony przez Przełożonego Prowincjalnego lub jego delegata oraz członkowie ustępującej z urzędu Świeckiej Rady Prowincjalnej. Kongresowi Prowincjalnemu przewodniczy Przełożony Prowincjalny lub jego delegat.

3. Świeccy członkowie Kongresu wybierają trzech radnych do Świeckiej Rady Prowincjalnej, dwóch świeckich delegatów do Rady Ogólnopolskiej i dwóch świeckich delegatów na Kongres Ogólnopolski. Asystenci wspólnot lokalnych wybierają spośród siebie radnego zakonnego, który jest kandydatem na radnego ogólnopolskiego, członka Rady Ogólnopolskiej, wybieranego przez Przełożonych Prowincjalnych.

4. Na 3 miesiące przed Kongresem Prowincjalnym, przewodniczący (prezes) wspólnoty lokalnej zwoła wszystkich członków wspólnoty w celu wybrania delegata wspólnoty na Kongres Prowincjalny oraz jego zastępcy. Głosowanie ma się odbyć osobno na delegata i jego zastępcę. Będzie wybrany ten, kto otrzyma bezwzględną większość głosów w pierwszym lub drugim głosowaniu, lub też względną większość w trzecim głosowaniu, w przypadku równości przechodzi młodszy. Przewodniczący (prezes) z pomocą Rady przygotuje sprawozdanie do przedstawienia na Kongresie Prowincjalnym.

5. Sposób głosowania na Kongresie określony jest w przepisach tych Statutów oraz Instrukcji Wyborczej. Podczas Kongresu Prowincjalnego wybory odbywają się w sposób tajny, natomiast głosowanie nad uchwałami odbywa w sposób jawny, chyba że Kongres postanowi inaczej.

6. Zadania Kongresu Prowincjalnego :
  • przyjęcie sprawozdania ustępującej Rady Prowincjalnej i udzielenie jej absolutorium,
  • przyjęcie sprawozdań ze wspólnot lokalnych za okres trzechlecia,
  • ocena sytuacji OCDS w danej prowincji,
  • omówienie wszelkich spraw dotyczących OCDS danej prowincji,
  • podjęcie uchwał programowych co do życia, formacji i działalności OCDS
  • w prowincji,
  • wybór Świeckiej Rady Prowincjalnej OCDS,
  • wybór 2 świeckich delegatów (radnych) do Rady Ogólnopolskiej i 2 świeckich delegatów na Kongres Ogólnopolski.

§ 22
Struktury ogólnopolskie

A. Rada Ogólnopolska

1. OCDS w Polsce posiada Radę Ogólnopolską, która ma dbać o formację, rozwój i jedność dążeń, tak by wspólnoty OCDS stanowiły żywą część Kościoła w Polsce.

2. Rada Ogólnopolska składa się z: Przełożonego Prowincjalnego wyznaczonego po wzajemnym uzgodnieniu Przełożonych Prowincjalnych Zakonu w Polsce, delegata ogólnopolskiego wybranego z delegatów prowincjalnych przez Przełożonych Prowincjalnych, radnego ogólnopolskiego wybranego przez wspomnianych Przełożonych z radnych zakonnych oraz tylu delegatów (radnych) świeckich, ile jest prowincji i delegatur Zakonu w Polsce, po dwóch z każdej prowincji i delegatury, wybranych przez odpowiednie Kongresy Prowincjalne. Głosowanie odbywa się trybem określonym w § 21 cz. B p. 4 i 5 tych Statutów. Rada Ogólnopolska pełni swój urząd przez 6 lat. Jej skład przewiduje funkcje przewodniczącego, sekretarza i skarbnika. Radzie Ogólnopolskiej przewodniczy Przełożony Prowincjalny, a w razie jego nieobecności delegat ogólnopolski.

3. Rada Ogólnopolska zbiera się co najmniej dwa razy w roku. Jej obowiązkiem jest opieka nad OCDS w Polsce poprzez:
  • utrzymywanie kontaktów i współpracę ze świeckimi Radami Prowincjalnymi,
  • zwoływanie i organizowanie kongresów, zjazdów, kursów formacyjnych, wykładów z dziedziny życia duchowego w skali ogólnopolskiej,
  • nad oficjalnymi wydawnictwami zakonu świeckiego,
  • zwoływanie co sześć lat - oraz wtedy, gdy wymagają tego szczególne okoliczności - Kongresów Ogólnopolskich,
  • przygotowywanie zmian w Statutach OCDS w Polsce,
  • zarząd wszelkimi dobrami OCDS.

4. Delegat ogólnopolski będzie ściśle współpracował ze Świeckimi Radami Prowincjalnymi w sprawach inicjatyw i działań OCDS w Polsce.

B. Kongres Ogólnopolski

1. Kongres Ogólnopolski jest organem sprawującym opiekę nad życiem OCDS w Polsce.

2. Do Kongresu Ogólnopolskiego należą członkowie ustępującej Rady Ogólnopolskiej, Świeckich Rad Prowincjalnych oraz delegaci świeccy wybrani na Kongresach Prowincjalnych. Zbiera się on co 6 lat pod przewodnictwem jednego z Przełożonych Prowincjalnych lub ich delegata w celu zbadania sytuacji OCDS w Polsce oraz dla rozstrzygania wszelkich kwestii dotyczących OCDS na szczeblu ogólnopolskim i jej reprezentacji na terenie międzynarodowym.

3. Delegat ogólnopolski z pomocą Rady Ogólnopolskiej zdaje sprawę z całej działalności rozwijanej w ciągu sześciolecia.

Rozdział V
Zarząd Dobrami OCDS

§ 23

W zarządzie dóbr wspólnot OCDS stosuje się przepisy prawa kanonicznego (kan. 1254 i nn.). Zarządem dóbr OCDS w Polsce zajmuje się Rada Ogólnopolska, która może udzielać pełnomocnictw materialnych innym osobom.

§ 24

Wysokość składek - z uwzględnieniem możliwości finansowych członków wspólnoty - i ich wykorzystanie ustala Rada Wspólnoty (zgodnie z art. 28 Reguły Życia) po uzgodnieniu ze Świecką Radą Prowincjalną.

§ 25

Finansowe koszta struktur prowincjalnych pokrywa się ze wspólnej kasy OCDS. Wysokość składek, którymi są obciążone wspólnoty na rzecz kasy prowincjalnej ustala Kongres Prowincjalny, a w szczególnych sytuacjach Świecka Rada Prowincjalna. Członkowie w diasporze wspierają odpowiednio władze prowincjalne OCDS według wielkości składek zbieranych we wspólnotach lokalnych.

§ 26

Poszczególne wspólnoty lokalne OCDS przedstawiają swoje roczne sprawozdanie finansowe Świeckiej Radzie Prowincjalnej. Sprawozdanie roczne - a także sprawozdanie za okres kadencji - obejmuje sprawozdanie z działalności oraz sprawozdanie finansowe. Należy je sporządzić wg ustaleń zawartych w Instrukcji Sprawozdawczej załączonej w aneksie Statutów.

§ 27

Finansowanie działalności struktur ogólnopolskich pokrywają kasy wspólnot prowincjalnych OCDS według wzajemnej umowy Świeckich Rad Prowincjalnych.

§ 28

Rozliczenie zarządu dóbr OCDS wspólnot lokalnych dokonuje się przed Świecką Radą Prowincjalną. Analogicznego rozliczenia z zarządu dóbr OCDS wspólnot prowincjalnych i ogólnopolskiej dokonuje kongres odpowiedniego poziomu.

Rozdział VI
Przepisy Końcowe

§ 29

1. Za wprowadzenie polskich Statutów OCDS w życie odpowiedzialni są asystenci, przewodniczący (prezesi) wspólnot lokalnych, mistrzowie formacji oraz poszczególni członkowie.

2. Przygotowanie zmian w Statutach OCDS w Polsce należy do Rady Ogólnopolskiej.

3. Zmiana Statutów OCDS w Polsce jest zastrzeżona Definitorium Generalnemu Zakonu Ojców Karmelitów Bosych w Rzymie.

4. Sprawy nieuporządkowane niniejszymi Statutami, o ile nie dadzą się rozwiązać we wspólnotach zgodnie z duchem karmelitańskim, również podlegają Definitorium Generalnemu.

5. Przepisy dotychczasowych Statutów tracą swoją moc prawną z chwilą zatwierdzenia niniejszych Statutów przez władzę Zakonu.

A N E K S

I. Instrukcja Formacji Karmelitańskiej OCDS

1. Założeniem formacji karmelitańskiej jest budowanie postawy kontemplacyjnej na drodze doświadczenia więzi z Bogiem Trójjedynym poprzez nawiązywanie coraz głębszej relacji osobowej z Chrystusem. Przestrzenią tej relacji jest modlitwa i proces wewnętrznego scalenia człowieka oraz jego chrześcijańskiej dojrzałości.

2. O przyjęciu i formacji członków decydują rady wspólnot wraz z asystentem. Członkiem OCDS może zostać osoba, która ma w pełni możliwość korzystania z życia sakramentalnego i nie jest tego prawnie pozbawiona. W przypadkach szczególnych doradza się zwrócić się z tą sprawą do przełożonego prowincjalnego lub jego delegata i zastosować się do jego poleceń.

3. Cykl wzrostu duchowego obejmuje sześcioletnią formację:
a/ rok pierwszy - fundamenty życia chrześcijańskiego, elementy życia duchowego, nawrócenie, wprowadzenie do medytacji, uwrażliwienie na obecność Boga i bliźniego, budowanie zdrowej pobożności, przemiana umysłu i serca, wartości stanu świeckiego, pełnia życia chrześcijańskiego,
b/ rok drugi - życie ewangeliczne pełnią wsłuchania się w Boga, wymiar modlitwy i ascezy,
c/ rok trzeci - poznanie samego siebie, moralna dojrzałość człowieka, współpraca z łaską Bożą, pogłębienie życia duchowego,
d/ rok czwarty - cnoty kardynalne i teologiczne,
e/ rok piąty - przyrzeczenia i śluby jako znak konsekracji chrzcielnej (rady ewangeliczne),
f/ rok szósty - eklezjalny wymiar konsekracji chrzcielnej i wezwanie do apostolstwa (sakramentologia, liturgika, tajemnica Kościoła, teologia wspólnoty, pracy i rodziny, pogłębienie przeżywania wartości stanu świeckiego, apostolstwo karmelitańskie).

4. Po przyrzeczeniach wieczystych należy kontynuować i doskonalić formację jako proces ciągły i owoc ścisłej współpracy z zaleceniami Świeckiej Rady Prowincjalnej i kierownika duchowego.

5. Dla przewodniczących (prezesów) i mistrzów formacji zaleca się:
a/ udział w corocznych rekolekcjach formacyjnych,
b/ udział w okresowych dniach skupienia, rekolekcjach i kursach formacyjnych.

6. Wyrazem dojrzałości i pełni formacji karmelity świeckiego jest przybliżanie innym doskonałości życia ewangelicznego oraz radości życia w Karmelu na przykładzie własnego życia.

7. Proponuje się w duchu Karmelu organizować i prowadzić grupy medytacyjne, modlitewne, wspólnoty i bractwa szkaplerzne a także rekolekcje dla tych grup, dla poszczególnych okresów formacyjnych, dla młodzieży, małżeństw i rodzin, rekolekcje indywidualne oraz sympozja i kongresy.

8. Wykaz materiałów formacyjnych w postaci osobnego załącznika jest dostępny u członków Świeckiej Rady Prowincjalnej i u mistrzów formacji.

II. Instrukcja Sprawozdawcza


1. Zgodnie z § 26 Statutów niniejsza instrukcja zawiera przepisy dotyczące prowadzenia we wspólnotach OCDS niezbędnych ksiąg dla celów sprawozdawczych.

2. Do ksiąg prowadzonych w każdej wspólnocie lokalnej należą: księga członków OCDS, księga protokołów lub kronika oraz księga rozrachunkowa kasy.

3. Każda księga winna być prowadzona w osobnym zeszycie w sposób chronologiczny (tj. według dat) oraz bieżący. Za zapisy w danej księdze odpowiada jedna osoba z Rady Wspólnoty, zgodnie z wewnętrznym podziałem pracy.

4. Księga członków OCDS powinna zawierać: liczbę porządkową (lp.), imię i nazwisko członka OCDS, dokładny adres zamieszkania z telefonem, datę i miejsce urodzenia, stan cywilny, wykształcenie, zawód, imię zakonne wraz z predykatem (wezwaniem), datę przyjęcia do OCDS, datę złożenia przyrzeczeń czasowych, wieczystych, ślubów, zgonu, pełnione funkcje w OCDS oraz uwagi.

5. Protokół z każdego spotkania wspólnoty lub kronika powinny zawierać co najmniej: datę spotkania, ilość obecnych, program spotkania. W treści protokołu lub kroniki należy podawać istotne informacje w sposób zrozumiały i krótki.

6. Księga rozrachunkowa kasy obejmuje informacje o zarządzie dóbr wspólnoty, w tym o przychodach i rozchodach finansowych, którymi dysponuje wspólnota. Przy przychodach należy podać: datę, od kogo otrzymano oraz za co i kwotę, przy rozchodach natomiast: datę, komu wypłacono oraz na co i kwotę.

7. Na dzień 31 XII każdego roku sporządza się dwa sprawozdania roczne dla Świeckiej Rady Prowincjalnej:
- sprawozdanie z działalności na podstawie ksiąg członków OCDS i protokołów spotkań lub kroniki,
- sprawozdanie finansowe na podstawie księgi rozrachunkowej kasy.

8. Roczne sprawozdanie z działalności powinno zawierać co najmniej następujące informacje:
  • określenie wspólnoty i adres jej siedziby,
  • adresy członków Rady,
  • stan członków na 31 XII: członków w I i w II okresie formacji, członków po przyrzeczeniach czasowych, wieczystych i po ślubach,
  • ilość członków przyjętych i zmarłych w ciągu roku sprawozdawczego,
  • ilość zebrań: ogólnych, Rady, formacyjnych,
  • tematyka zebrań ogólnych i formacyjnych,
  • charakterystyka działalności religijnej, charytatywnej i społecznej oraz innej,
  • inne uwagi.

9. Roczne sprawozdanie finansowe powinno conajmniej zawierać:
  • stan gotówki na 1 I oraz przychody w okresie 1 I - 31 XII ogółem i w podziale na źródła uzyskania (np. składki, ofiary, darowizny, odpisy podatkowe, zapisy testamentalne, dochód ze sprzedaży, procent z konta, itp.)
  • rozchody w okresie 1 I - 31 XII ogółem i w podziale na cele wydatkowania (np. cele kościelne, charytatywne, wspólnoty itp.) oraz stan gotówki na 31 XII,
  • stan innych środków majątkowych na 31 XII, np. środków pieniężnych w banku, wyposażenia oraz wszystkich innych dóbr (ruchomości i nieruchomości).

III. Instrukcja Wyborcza

1. Zgodnie z § 17 Statutów niniejsza instrukcja zawiera przepisy normujące wybór na urzędy i ich wygaśnięcie we wspólnotach OCDS.

2. Przewodniczący (prezes) wspólnoty zwołuje zebranie wyborcze i ustala porządek obrad.

3. Porządek obrad zebrania wyborczego winien zawierać co najmniej:
  • wybór sekretarza i dwóch skrutatorów,
  • złożenie sprawozdania z działalności oraz sprawozdania finansowego,
  • udzielenie absolutorium ustępującej Radzie,
  • dokonanie wyboru nowej Rady oraz delegata i jego zastępcy na Kongres Prowincjalny,
  • podjęcie ewentualnie innych uchwał.

4. Zebranie wyborcze poprzedza zawiadomienie członków o zebraniu w sposób przyjęty powszechnie w danej wspólnocie.

5. Wybór świeckich delegatów wspólnot lokalnych na Kongres Prowincjalny dokonuje się według zasad wyboru na przewodniczącego (prezesa) podanych w
§ 17 tym Statutów. Ewentualność wyboru tych świeckich delegatów - o której wspomina § 21 cz. B, p. 2 - oraz ich liczbę zastrzega się Przełożonemu Prowincjalnemu lub jego delegatowi.

6. Na urzędy w Radzie Prowincjalnej i Ogólnopolskiej może być wybrany każdy członek OCDS po przyrzeczeniach wieczystych. W przypadku vacatu, który zostaje stwierdzony przez przełożonego prowincjalnego lub jego delegata, obowiązki pełnienia danej funkcji powierza osobie kompetentnej rada właściwego szczebla.

7. Wybory odbywają się przy zachowaniu następujących zasad:
  • każdemu wyborcy przysługuje prawo zgłaszania kandydata na poszczególne urzędy,
  • umieszczenie kandydata na liście wymaga jego zgody,
  • każdemu wyborcy przysługuje jeden głos, który winien oddać osobiście.

8. Aktu głosowania dokonuje się na kartkach, które po wypełnieniu są zbierane przez skrutatorów i liczone w obecności sekretarza zebrania wyborczego.

9. Sposób dokonywania zapisów na kartkach oraz procedurę liczenia przedstawia członkom przewodniczący zebrania wyborczego.

10. Wyniki głosowania ogłasza sekretarz zebrania wyborczego na podstawie protokołu sporządzonego i podpisanego przez siebie i dwóch skrutatorów. Po ogłoszeniu wyborów przewodniczący zebrania stwierdza ich prawomocność. Wyniki wyborów powinny być przekazane jak najszybciej do Świeckiej Rady Prowincjalnej i do sekretariatu przełożonego prowincjalnego lub jego delegata.

11. Ustępujący członkowie Rady Wspólnoty są zobowiązani do przekazania swoim następcom wszystkich dokumentów i dóbr materialnych OCDS, którymi zarządzali.

IV. Instrukcja o Członkach Wspierających i Honorowych

Instrukcja została podjęta uchwałą Rady Ogólnopolskiej i obu Rad Prowincjalnych Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych, a zatwierdzona na mocy upoważnienia Definitorium Generalnego OCD z dnia 20 stycznia 2000 r. przez o. Mariusza J. Jaszczyszyna OCD, Prowincjała Prowincji Warszawskiej, oraz o. Szczepana T. Praśkiewicza OCD, Prowincjała Prowincji Krakowskiej.
Nr 197/2000 Kraków, 7 marca 2000 r.


1. Zgodnie z § 5 p. 2 Statutów niniejsza instrukcja zawiera przepisy dotyczące nadania tytułu członków honorowych i wspierających.

2. Członkami wspierającymi są osoby fizyczne i prawne, które deklarują na rzecz Świeckiego Karmelu pomoc finansową, rzeczową lub modlitewną. Członek wspierający działa osobiście lub za pośrednictwem swojego pełnomocnika.

3. Członkami honorowymi mogą być wszystkie osoby fizyczne i prawne, zasłużone dla OCDS w urzeczywistnianiu jego celów. Członek honorowy działa osobiście lub za pośrednictwem swojego pełnomocnika.

4. Członkowie wspierający i honorowi korzystają z dóbr duchowych Świeckiego Karmelu, posiadając udział m.in. we Mszach świętych, w modlitwach osobistych i wspólnotowych oraz w innych dobrach duchowych wypracowanych we wspólnocie lokalnej OCDS.

5. Szczegóły zobowiązań duchowych wspólnoty względem członków wspierających i honorowych ustalane są przez radę wspólnoty lokalnej i podlegają zatwierdzeniu przez radę prowincjalną OCDS oraz Przełożonego Prowincjalnego lub jego delegata.

6. Członkowie wspierający i honorowi nie mają prawa czynnego i biernego przy wyborach w OCDS.

7. Dla podtrzymania więzi duchowej zaleca się zapraszanie członków wspierających i honorowych z okazji większych świąt kościelnych i karmelitańskich.