1. Skupienie bierne
2. Modlitwa odpocznienia
3. Zjednoczenie proste
4. Zjednoczenie ekstatyczne (pełne)
5. Zjednoczenie przemieniające

Twórcą tego skupienia w duszy jest sam Bóg. Przejście od modlitwy skupienia czynnego do modlitwy skupienia biernego jest spontaniczne i prawie niezauważalne. Intelekt staje się skłonny do upraszczania swojej działalności ale pozostaje zdolny do rozważania. Doświadczenie Bożej obecności jest stosunkowo słabe. Jest to początek dalszych łask i głębszego doświadczenia Boga. Skupienie bierne jest wstępem do kontemplacji wlanej.

Bóg ogarnia w człowieku całą dziedzinę woli. Rozważanie dyskursywne staje się niemożliwe. Bóg udziela duszy głębokiego pokoju. Intelekt uzyskuje nowe światło w poznaniu Boga. Sprawia ono niewyrażalne uczucie obecności Bożej. Następuje intuicyjne, ogólne poznanie Boga, bez posługiwania się pojęciami. Wola jest związana z Bogiem w skupieniu i odpocznieniu, podczas gdy intelekt i pamięć pozostają wolne i przeszkadzają w modlitwie przez poruszenia i dociekania. Modlitwa odpocznienia idzie w parze z procesem biernego oczyszczenia zmysłów, dlatego może towarzyszyć jej oschłość
.

W modlitwie zjednoczenia prostego wszystkie wewnętrzne władze duszy są utkwione w Bogu, wolne pozostają jedynie władze ciała.
Znakiem rozpoznawczym tego stopnia modlitwy mistycznej są:
brak roztargnień na modlitwie (władze wewnętrzne wyobraźnia i pamięć są utkwione w Bogu, w stanie zjednoczenia roztargnienia są psychologicznie niemożliwe).absolutna pewność zjednoczenia z Bogiem, brak jakichkolwiek wątpliwości w tym względzie.
brak znużenia.

W tym zjednoczeniu udzielanie się Boga duszy, na skutek wlania miłości i światła, jest tak intensywne, że naturalne władze pozostają w zupełnej bierności. Działanie nadprzyrodzone jest istotne, zawieszenie władz jest jego skutkiem a zjawiska występujące w sferze cielesnej drugorzędne. Zjednoczeniu ekstatycznemu (jak wskazuje nazwa) towarzyszą ekstazy, tj. stan, w którym wszystkie energie duszy tak są utkwione w jakimś przedmiocie, że osoba staje się bardziej lub mniej niezdolna do odbierania i odczuwania zewnętrznych bodźców zmysłowych. Stan duchowych zaręczyn charakteryzuje się pewnością osiągnięcia jeszcze wyższego stopnia zjednoczenia i pokojem płynącym z odczuwania Bożej obecności. Skutki Bożego obdarowania sprawiają większe:

• - poznanie siebie,
• - swoich braków,
• - swojej nicości,
• - odczucie potrzeby łaski,
• - poczucie pokoju i ufności Bogu,
• - uczucie miłości i pragnienie oddania się Bogu,
• - żarliwość i radykalizm w pełnieniu własnych obowiązków,
• - pragnienie większego zjednoczenia z Bogiem,
• - oczyszczenie duszy,
• - doświadczenie radości i słodyczy w cierpieniu.

• - całkowite przekształcenie woli i wszystkich władz duszy dla wyłącznego praktykowania miłości.
• - Duch Święty sprawia, że człowiek nabywa nowego sposobu działania, całkowicie biernego,
• - następuje stałe zjednoczenie duszy z Bogiem we wzajemnym oddaniu się,
• - następuje pełniejsze uczestnictwo w życiu Boga,głębsze poznanie Jego atrybutów (tu najważniejsze jest poznanie wszystkich trzech Osób Trójcy Przenajświętszej, Ich wzajemnej relacji, życia wewnętrznego i wejście w życie trynitarne Boga).

Spis treści