|
||
Wykaz konferencji Kongresu Meksyk 2000
Grupa języka włoskiego, zaproszona do dyskusji na tematy proponowane na tym Kongresie, które powinny stanowić podstawę do głębszej refleksji w różnych okręgach Zakonu, wnosi uwagi do rozważanych treści indywidualnie i wspólnie. Grupa przedstawia pewne propozycje, aby poddać je uwadze delegatów i Sekretariatowi Generalnemu OCDS. Uwagi na temat referatu O. K. Maccise W syntezie zauważa się, że we Włoszech współpraca karmelitów świeckich z Kościołem jest bardzo powszechna na poziomie indywidualnym w rzeczywistościach lokalnych, parafialnych i diecezjalnych w licznych środowiskach (Caritas, katecheza, liturgia, duszpasterskich radach parafialnych...). Jeśli chodzi natomiast o współpracę wspólnot OCDS z Kościołem, to nie można powiedzieć, aby była bardzo intensywna. Jednak w niektórych prowincjach organizowało się szkoły modlitwy i spotkania dla osób, które pragnęły nauczyć się modlić i w jednej prowincji sukces tych inicjatyw zbiegł się z zainteresowaniem biskupa, aby poznać doświadczenie i wprowadzić te sposoby modlitwy na drogi formacji diecezjalnej. W innych prowincjach istnieje jedynie udział niektórych członków wspólnot w radach diecezjalnych. Musimy brać pod uwagę to, że we wspólnotach znajdują się osoby, które już żyją na nowo odkrytą tożsamością osób świeckich w Kościele, zgodnie z propozycją pochodzącą z dokumentów soborowych i posoborowych, zwłaszcza z Christfideles laici. Aby przezwyciężyć tę trudność, proponuje się organizować na poziomie prowincjalnym częstsze spotkania, na których należy przedstawiać i komentować dokumenty Kościoła, w szczególności Christifideles laici (n. 30), sugeruje się również, aby korzystać z kursów katechetycznych lub teologicznych dla świeckich już istniejących we własnych diecezjach. Uwagi na temat referatu O. Attilio Ghisleri - Formacja na nowe Millennium. W duchu dokumentów Kościoła, a w szczególności Christifideles laici, aby świadczyć konkretną pracę dla nowej ewangelizacji, polecamy umieścić w podstawie każdego programu formacyjnego poznanie Katechizmu Kościoła Katolickiego, dokumentów Soboru (Lumen gentium, Apostolicam actuositatem) i Magisterium Kościoła. Uważamy, że trzeba przedstawić precyzyjny plan dotyczący formacji, zaproponowany przez Radę Krajową, który miałby znaczący wpływ dla wielu prowincji i wspólnot, jak również wykorzystać do głoszenia tematy pożyteczne w formacji z czasopism Zakonu (np. Pregare, Rivista di Vita Spirituale, czy inne). Sugeruje się przedstawić na początku każdej drogi formacyjnej postacie wzorowe i mężne, w szczególności karmelitów i karmelitanek świeckich, które ukazują konkretny wzór uświęcenia się w świecie. Odczuwa się potrzebę pielęgnowania w sposób szczególny wtajemniczenia w modlitwę terezjańską i w życie wspólnotowe. Uwagi na temat referatu Teresy Ee Chooi - Współodpowiedzialność świeckich karmelitów w apostolacie duchowości. Zauważamy, jak w naszych czasach był aktywny proces dechrystianizacji, spowodowany głównie przez filozofię materialistyczną, która napełniła każde środowisko życia, również i środowiska katolickie, gdzie jest rozbieżność pomiędzy słowem i czynem, między wiarą i życiem . Istnieje obojętność i duchowość zewnętrzna, powierzchowna, co nie pozwala działać wewnętrznie Duchowi Świętemu i prowadzi do zmian w kształtowaniu się pojęcia Boga, które odpowiadałoby właściwym potrzebom osobistym. Przeciwstawia się dzisiaj znaczenie w formacji całkowitej samotności człowieka oddanego Bogu propozycji formowania się wg wzorców oraz za pośrednictwem mikro i makro mediów, które zamazując obraz i obecność Boga w człowieku, stawiają go w sytuacji bez wyjścia, w której kieruje się on ku fałszywym bożkom i zwiększa swoje cierpienie. Religia przeżywana jako zdarzenie indywidualistyczne staje się elementem niszczącym wspólnoty i to potwierdza się czasem nawet we wspólnotach zakonnych. Uwidacznia się także w środowisku chrześcijańskim duża nieznajomość podstawowych zasad religijnych, co ponagla do szukania odpowiedzi w innych grupach, jak: sekty, ruchy ezoteryczne itp. Pomimo to odczuwa się wszędzie wielkie pragnienie Boga, który szybko da stosowną odpowiedź przez wysiłek i zaangażowanie wszystkich, kapłanów i świeckich. Zwłaszcza młodzi, którzy słuchają jedynie siebie, a potrzebują Boga, zwracają się do filozofii, nawet wschodnich, ponieważ są nieufni wobec środowisk kościelnych. Jest koniecznym, aby karmelita świecki niósł w każde środowisko, w którym żyje i działa, właściwe doświadczenie chrześcijańskie. Bardzo często wystarczy obecność milcząca i dyskretna, ale skuteczna, aby przyczynić się do zmiany środowiska, z którym jest się złączonym. Świecki Karmelita jest odpowiedzialny za przekazywanie bogactwa własnego życia wewnętrznego tym, których spotyka, ponieważ przez modlitwę, przez kontemplację i przez wierność osobistą charyzmatowi czyni skutecznym swój apostolat. Uwagi na temat referatu Marii Chiary Icery - Karmel Świecki i misje. Na poziomie Rady Krajowej aktualnie nie znajduje się inicjatyw misyjnych, podczas gdy w radach prowincjalnych radny ma zleconą troskę o misje i sporządza informacji do zelatora misyjnego Zakonu. We wspólnotach lokalnych jest bardzo żywy duch misyjny, bardziej może osobisty, niż wspólnotowy. Tu pracuje się intensywnie wraz z innymi, na miarę własnych możliwości, współpracując z misjonarzami w dziedzinie duchowej, materialnej i organizacyjnej: na przykład organizuje się dni misyjne, kończące się realizacją specyficznych mikro-wystaw. Wspólnoty następnie życzą sobie jak najlepszej koordynacji pomiędzy licznymi pełnomocnikami i zelatorami misyjnymi, żeby nie rozpraszać i świadczyć należne składki na misje. Uwagi na temat referatu Ojca Aloysiusa Deeney Sądząc, że dla skutecznego apostolatu fundamentem będzie właściwe rozeznanie powołania i struktury bardziej określone i zrozumiałe, między innymi sugerujemy pewne propozycje. Do rozeznania zasadami fundamentalnymi byłyby:
Do struktur proponuje się:
|