Statut Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Krakowskiej - Rozdział IV - Formacja

Rozdział IV

FORMACJA

 

29. Głównym miejscem formacji początkowej i stałej są wspólnoty. Formacja odbywa się w nich w ramach spotkań wspólnotowych, spotkań formacyjnych, corocznych rekolekcji wspólnotowych oraz spotkań modlitewnych i działań apostolskich realizowanych przez wspólnotę. Towarzyszenie i uważne obserwowanie postępów każdego z kandydatów, rozpoznawanie problemów i korygowanie błędów przez odpowiedzialnych za formację, wiąże się z odbywaniem regularnie i często rozmów osobistych z każdym kandydatem w spokoju i w atmosferze zaufania (por. RI 34 i VC 66).

30. Rada Prowincjalna OCDS i władze Zakonu, czyli Prowincjał lub jego Delegat czuwają nad przebiegiem formacji we wspólnotach, a także organizują kursy, dni skupienia i spotkania formacyjne dla członków z różnych wspólnot.

31. Formacja odbywa się według norm zawartych w dokumencie Zasady i Program Formacji Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych, wydanym i zatwierdzonym przez Definitorium Generalne, oraz opracowanych Materiałów Formacyjnych Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Krakowskiej.

32. Spotkania formacyjne powinny odbywać się nie rzadziej niż raz w miesiącu, oddzielnie dla poszczególnych grup, zgodnie z etapami formacji. W przypadku małej liczby osób, spotkania mogą odbywać się razem, według opracowanego przez Radę harmonogramu.

33. Trzy miesiące przed upływem okresu wstępnego i każdego etapu formacji początkowej, kandydat powinien złożyć do Rady Wspólnoty pisemną prośbę odpowiednio: o przyjęcie do wspólnoty, dopuszczenie do przyrzeczeń pierwszych lub definitywnych. Niezłożenie takiej prośby jest równoznaczne z rezygnacją z dalszej formacji i skutkuje wygaśnięciem przyjętych wcześniej zobowiązań.

 

Okres wstępny (K 36a)

34. Okres wstępny trwa od 6 do 12 miesięcy, w szczególnych przypadkach Rada Wspólnoty może wydłużyć ten okres. W okresie wstępnym Rada rozeznaje m.in. zdolności kandydata do relacji międzyludzkich we wspólnocie, a kandydat pod opieką odpowiedzialnego za formację:

a) poznaje wspólnotę, zapoznaje się z charyzmatem Karmelu Terezjańskiego, ze specyfiką powołania świeckich karmelitów, ich sposobem życia i służby Kościołowi, ze szczególnym uwzględnieniem znaczenia przyrzeczeń oraz praw i obowiązków wynikających z Konstytucji i Statutu,

b) uzupełnia swoją formację ludzką i chrześcijańską, dąży do częstego uczestnictwa w Mszy Świętej, rozważa Słowo Boże i oddaje się modlitwie wewnętrznej.

 

Formacja początkowa (K 58 a)

35. Celem formacji początkowej jest:

a) rozeznanie powołania kandydatów do Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych, ich darów, umiejętności i możliwości włączenia się w życie wspólnoty,

b) rozwój życia modlitwy kandydatów i członków,

c) przygotowanie do życia w świecie charyzmatem i duchowością Karmelu,

d) integracja ze wspólnotą i Zakonem,

e) pogłębienie wiedzy o nauczaniu Kościoła i świętych Karmelu,

f) kształtowanie zaangażowania apostolskiego,

g) przygotowanie do podjęcia i realizacji zobowiązań wobec wspólnoty, Zakonu i Kościoła, a zwłaszcza miejsca, w którym spotyka się wspólnota.

36. O przyjęciu na okres formacji początkowej i jej przebiegu decyduje Rada Wspólnoty. Bezpośrednią formację prowadzi odpowiedzialny za formację, któremu Rada Wspólnoty może przydzielić do pomocy osoby wspomagające.

37. Przyjęcie na okres formacji dokonuje się zgodnie z Rytuałem Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych przez nałożenie poświęconego, „uroczystego” szkaplerza sukiennego (por. Punkt 17 Statutu).

38. Przyjęcie na okres formacji uprawnia kandydata do wyboru predykatu (wezwania) dołączonego do imienia chrzcielnego.

39. Pierwsze przyrzeczenia są włączeniem do Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych, z nabyciem praw oraz obowiązków członka Świeckiego Zakonu i dokonuje się w sposób publiczny zgodnie z Rytuałem Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych.

40. Osoba, która została przyjęta do wspólnoty, zwykle po upływie dwóch lat składa przyrzeczenia czasowe, a następnie po trzech latach przyrzeczenia definitywne. Przyrzeczenia przyjmuje Delegat lub upoważniony przez niego asystent.

41. Rada Wspólnoty ma prawo, z uzasadnionych powodów i za zezwoleniem Przełożonego Prowincjalnego lub jego Delegata, skrócić okres formacji przed przyrzeczeniami czasowymi nie więcej niż 5 miesięcy lub wydłużyć czas trwania poszczególnych etapów formacji o rok, z tym, że łączny czas przedłużonej formacji nie może przekraczać trzech lat. Rada Wspólnoty zobowiązana jest poinformować osobę zainteresowaną o swojej decyzji i jej uzasadnieniu.

42. Wydłużenie okresu formacji nie powoduje utraty członkostwa w Świeckim Zakonie, o ile kandydat lub członek utrzymuje kontakt z Radą Wspólnoty. Przed przyrzeczeniami definitywnymi wymagane jest odnowienie przyrzeczeń na czas przedłużonej formacji.

43. W niebezpieczeństwie śmierci Rada może dopuścić do złożenia przyrzeczeń przed upływem terminu formacji, jeżeli zainteresowany wyrazi taką prośbę, nawet ustną. W takiej sytuacji przyrzeczenia składa na ręce kapłana, a jeśli to niemożliwe na ręce Przewodniczącego lub członka Rady. Gdyby ustało niebezpieczeństwo śmierci przyrzeczenia nie mają skutków prawnych i powinien on odbyć całą formację zgodnie z Programem Formacji.

 

Okoliczności i warunki składania ślubów (por. K 58 e)

44. Członek Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych, który czuje się wezwany przez Boga do większego zaangażowania się w wierność ewangelicznemu życiu i pełniejszego związania się z Zakonem, może złożyć śluby czystości i posłuszeństwa Bogu w obecności wspólnoty, co najmniej po upływie trzech lat od przyrzeczeń definitywnych.

45. Złożenie ślubów powinno być poprzedzone wystarczającym okresem modlitewnego rozeznawania i formacji z pomocą asystenta wspólnoty lub kierownika duchowego.

46. Pisemną prośbę członka, zaakceptowaną przez asystenta lub kierownika duchowego, rozpatruje i opiniuje Rada Wspólnoty, a zgodę wyraża Prowincjał lub jego Delegat.

47. Podejmując decyzję, Rada Wspólnoty powinna przyjąć następujące kryteria:

a) członek musi żyć wiernie przyrzeczeniami,

b) powinien mieć doświadczenie Boga w swoim codziennym życiu, objawiające się m.in. przez miłość bliźniego.

 

Formacja członków mieszkających daleko od wspólnoty (por. K 58 b)

48. Formacja kandydatów i nowych członków, którzy nie mogą regularnie uczestniczyć w spotkaniach formacyjnych z powodu dużej odległości, długotrwałej choroby lub innych okoliczności życiowych (np. sytuacji rodzinnej, zawodowej) może odbywać się w sposób dostosowany do ich sytuacji życiowej, według Programu Formacyjnego oraz Materiałów Formacyjnych Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Krakowskiej.

49. Przewodniczący wspólnoty, odpowiedzialny za formację lub wyznaczony do tego inny członek wspólnoty, utrzymuje kontakt z tymi osobami i czuwa nad przebiegiem ich formacji. Czyni to przynajmniej raz w miesiącu przez kontakt osobisty lub współczesne środki komunikacji.

50. Osoby formujące się mają obowiązek utrzymywania regularnego i częstego kontaktu z Przewodniczącym wspólnoty lub wyznaczoną przez Radę Wspólnoty osobą oraz informować ich o przebiegu formacji (realizowanych zadaniach, postępach i trudnościach). Ponadto podczas formacji początkowej powinni:

a) raz w roku uczestniczyć w rekolekcjach wspólnotowych lub rekolekcjach, w których biorą udział członkowie Świeckiego Karmelu,

b) przynajmniej raz w roku wziąć udział w spotkaniu wspólnoty,

c) raz na kwartał spotkać się z Radą Wspólnoty lub odpowiedzialnym za formację,

d) raz w miesiącu skontaktować się z odpowiedzialnym za formację.

 

Formacja ciągła (por. K 34)

51. Formacja ciągła rozpoczyna się po złożeniu przyrzeczeń definitywnych i trwa całe życie. Dokonuje się ona w wymiarze życia duchowego, wspólnotowego, apostolskiego i społecznego. Jej który w każdej życiowej sytuacji doświadcza w sercu tych samych uczuć co Chrystus (por. VC 69). Nad realizacją formacji ciągłej, prowadzonej w oparciu o wytyczne Rady Prowincjalnej OCDS, czuwa Rada Wspólnoty.

 

Design by Premium templates in association with Free Joomla 2.5 templates