Statut Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Krakowskiej - Rozdział III - Świeccy Karmelici Bosi

Rozdział III

 

ŚWIECCY KARMELICI BOSI

 

11. Świeckim karmelitą bosym może zostać praktykujący katolik, utwierdzony w życiu chrześcijańskim, który przekonany o swym powołaniu przez Boga, świadomie przyjmuje program duchowy Zakonu Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, a ponadto spełnia następujące kryteria:

a) przynależy do Kościoła Katolickiego i ma możliwość pełnego korzystania z Sakramentów świętych,

b) pragnie prowadzić głębsze życie duchowe i dążyć do modlitwy kontemplacyjnej,

c) zobowiązuje się do brania udziału w życiu wspólnoty ze stałą regularnością i jest otwarty na przyjmowanie zadań i funkcji we wspólnocie,

d) jest w wieku pomiędzy 18 a 55 rokiem życia (por. K 58 f),

e) posiada ludzką dojrzałość i równowagę psychiczną,

f) nie należy do stowarzyszenia, w którym składane są przyrzeczenia, śluby lub podejmowane inne trwałe zobowiązania,

g) jego obowiązki rodzinne i inne zaangażowania nie będą kolidowały z obowiązkami świeckiego karmelity,

h) nie należy do grupy, której działalność i cele są sprzeczne z nauczaniem Kościoła Katolickiego.

Wstępnych wyjaśnień na temat Świeckiego Zakonu i powyższych kryteriów udziela zainteresowanym odpowiedzialny za formację w czasie pierwszej rozmowy.

12. Rada Wspólnoty decyduje o dopuszczeniu kandydata do okresu wstępnego po rozpatrzeniu jego wniosku złożonego na ręce odpowiedzialnego za formację. Decyzję w sprawie przyjęcia do formacji początkowej Rada podejmuje po przeprowadzeniu rozmowy z kandydatem na temat jego dotychczasowego życia religijnego i stanu cywilnego. Rada może zażądać od kandydata zaświadczenia o przyjęciu Sakramentów świętych, opinii proboszcza i pisemnej zgody współmałżonka. Ma również prawo zażądać informacji o stanie zdrowia kandydata, określających jego zdolności psychofizyczne, niezbędne do włączenia się w życie wspólnoty i podjęcia obowiązków wynikających z tego faktu.

13. Rada Wspólnoty może przyjąć do Świeckiego Zakonu osobę, która przekroczyła 55 rok życia, jeśli z rozeznania wynika, że osoba ta ma powołanie. Rada Wspólnoty po konsultacji z Delegatem Prowincjalnym może udzielić dyspensy do 60 roku życia, a Prowincjał lub jego Delegat do 65 roku życia, na pisemną prośbę osoby zainteresowanej, zaopiniowaną przez Radę Wspólnoty (por. K 58 f).

14. Wspólnotowość jest cechą charakterystyczną Karmelu (por. K 24 a - 24 e). Przyjęcie do Świeckiego Zakonu osób, które nie będę mogły regularnie uczestniczyć w życiu wspólnoty z powodu odległości, jest możliwe tylko wyjątkowo. Należy wówczas skierować daną osobę do najbliższej (terytorialnie, komunikacyjnie) wspólnoty. Członkowie ci są zobowiązani do zachowania całości przepisów Konstytucji i Statutu, z wyjątkiem aktów życia wspólnego. Podlegają formacji w swojej wspólnocie lokalnej, zgodnie z postanowieniami Konstytucji i niniejszego Statutu.

15. Osoba przyjęta do wspólnoty OCDS przez złożenie pierwszych przyrzeczeń staje się członkiem Świeckiego Zakonu i nabywa czynne prawo wyborcze, a po złożeniu przyrzeczeń definitywnych nabywa bierne prawo wyborcze.

16. Świeccy karmelici bosi mają prawo do:

a) korzystania z dóbr duchowych Zakonu Karmelitów Bosych i uczestniczenia w tym samym powołaniu do świętości i do tej samej misji w Kościele,

b) korzystania z kierownictwa duchowego kapłana Zakonu Karmelitów Bosych,

c) czynnego i biernego prawa wyborczego, zgodnie z Konstytucjami i Statutem,

d) uczestniczenia we wspólnych spotkaniach, zjazdach, kursach, czy rekolekcjach,

e) wnioskowania we wszystkich sprawach dotyczących Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych,

f) noszenia zewnętrznych znaków przynależności i używania skrótu OCDS po nazwisku,

g) pochowania w szkaplerzu „uroczystym” i odprawienia Mszy Świętej pogrzebowej przez karmelitę bosego.

 

Forma i używanie zewnętrznych znaków przynależności do Świeckiego Karmelu (por. K 58 i)

17. Zewnętrznym znakiem przynależności do Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych jest szkaplerz „uroczysty” składający się z dwóch, opadających na piersi i plecy, prostokątnych kawałków brązowego sukna o wymiarach 25-18 cm, połączonych tasiemkami. Poświęcony szkaplerz „uroczysty” jest nakładany kandydatowi przez kapłana podczas ceremonii przyjęcia na okres formacji jako „znak habitu” karmelitańskiego (Rytuał 24) z wezwaniem do noszenia go godnie i naśladowania Maryi w służbie Chrystusowi.

18. Wskazane jest, aby szkaplerz „uroczysty” zakładany był przez świeckich karmelitów bosych podczas erygowania wspólnoty, przyrzeczeń i ślubów oraz ich odnowienia, a także innych uroczystości i wtedy, kiedy wspólnota chce być rozpoznawana na zewnątrz. Decyzję w tej sprawie podejmuje Rada Wspólnoty.

19. Codziennie świeccy karmelici bosi mają obowiązek nosić mały szkaplerz sukienny, który może być zastąpiony medalikiem szkaplerznym.

20. Decyzję w sprawie innych znaków zewnętrznych wspólnoty podejmuje Rada Wspólnoty po konsultacji z Delegatem.

 

Członkowie stowarzyszeni

21. Do Świeckiego Zakonu mogą należeć członkowie wspierający i honorowi.

22. Członkiem wspierającym może być praktykujący katolik, który:

a) przyjął szkaplerz i żyje duchowością karmelitańską,

b) jest związany duchowo z konkretną wspólnotą Świeckiego Karmelu, z którą pozostaje w kontakcie i cieszy się jej zaufaniem,

c) pragnie wspierać wspólnotę przez modlitwę, pomoc rzeczową i finansową i złoży w tej sprawie pisemną deklarację do Rady Wspólnoty.

23. Członkiem honorowym może być praktykujący katolik, zasłużony dla Świeckiego Zakonu w urzeczywistnianiu jego celów.

24. Członkowie wspierający i honorowi korzystają z dóbr duchowych Świeckiego Karmelu, posiadając udział m.in. we Mszach Świętych, w modlitwach osobistych i wspólnotowych oraz w innych dobrach duchowych wypracowanych we wspólnocie lokalnej Świeckiego Zakonu, której podlegają. Nie składają przyrzeczeń i ślubów i nie mają czynnego i biernego prawa wyborczego we wspólnocie, do której należą. Otrzymują szkaplerz „uroczysty” w zwyczajny sposób. Mogą uczestniczyć w rekolekcjach, spotkaniach i życiu wspólnoty w sposób uzgodniony z Radą, a przez składane ofiary do kasy wspólnoty uczestniczą w jej utrzymaniu.

25. Status członka wspierającego nadaje Rada Wspólnoty z zachowaniem roztropności i właściwych proporcji, kierując się dobrem wspólnoty. Jego członkostwa ustaje w razie:

a) dobrowolnego wystąpienia,

b) śmierci,

c) wykluczenia przez Radę Wspólnoty za działanie na szkodę Świeckiego Zakonu, niewywiązywanie się z deklarowanego wsparcia wspólnoty i z przyczyn określonych w Kodeksie Prawa Kanonicznego (publiczne odstąpienie od wiary katolickiej, zerwanie wspólnoty kościelnej albo ekskomunika nałożona wyrokiem lub zadeklarowana).

26. Status członka honorowego nadaje Przełożony Prowincjalny na wniosek Rady Wspólnoty. Jego członkostwa ustaje na skutek:

a) złożonej na piśmie dobrowolnej rezygnacji,

b) śmierci,

c) dekretu Przełożonego Prowincjalnego na wniosek Rady Wspólnoty uzasadniony udowodnionym działaniem na szkodę Świeckiego Karmelu i z przyczyn określonych w Kodeksie Prawa Kanonicznego (publiczne odstąpienie od wiary katolickiej, zerwanie wspólnoty kościelnej albo ekskomunika nałożona wyrokiem lub zadeklarowana).

27. Od decyzji o wykluczeniu członka wspierającego członkowi przysługuje prawo odwołania się do Przełożonego Prowincjalnego lub jego Delegata.

28. Od dekretu Przełożonego Prowincjalnego o pozbawieniu statusu członka honorowego służy członkowi odwołanie do odpowiednich władz kościelnych.

 

Design by Premium templates in association with Free Joomla 2.5 templates