Rozważania na Święto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa - 31.12.2017

 

 

  TROSKĘ O NASZE SPRAWY POWINNIŚMY POZOSTAWIĆ BOGU

     

  Chrystus woła: synu mój, pozwól Mi postępować z tobą, jak Mi się podoba, bo wiem, co jest dla ciebie dobre! Twoje własne myśli są tylko ludzkie, a twoim przekonaniem zbyt często kierują skłonności twego serca.
  To prawda, Panie. Ty o wiele bardziej troszczysz się o mnie, niż ja sam potrafiłbym się o siebie zatroszczyć. Temu, kto nie opiera się wyłącznie na Tobie, grozi rychła zguba. Niech tylko, Panie, moja wola pozostanie prawa i w Tobie utwierdzona, a wtedy czyń ze mną, co chcesz, bo cokolwiek uczynisz, będzie dobre. Jeśli chcesz, bym pozostawał w ciemnościach, bądź błogosławiony. Jeśli zaś chcesz, bym był w świetle - bądź tak samo błogosławiony. Jeśli raczysz mnie pocieszać - bądź błogosławiony. Jeśli chcesz, bym żył wśród utrapień - bądź zawsze tak samo błogosławiony!
  - Synu mój - powtarza Jezus - taki właśnie powinieneś być w sercu, jeżeli nie chcesz odpaść ode Mnie. Winieneś być tak samo gotowy na cierpienie, jak na radość, tak na ogołocenie i ubóstwo, jak na obfitość bogactwa.
  Panie, chętnie wycierpię wszystko, co mi ześlesz. Chcę przyjąć z Twej ręki dobro i zło, słodycz i gorycze, radość i smutek bez żadnej różnicy, i za wszystko składać Ci dzięki. Zachowaj mnie na zawsze od wszelkiego grzechu, a nie będę się obawiał ani śmierci, ani piekła. Byleś mnie Tylko nie odrzucił i nie wymazał z księgi życia, żadna niedola nie może mi zaszkodzić.

 

 

   Nigdy nie dość przypominania tej prawdy: życie chrześcijańskie polega wyłącznie na tym, by chcieć tego, czego chce Bóg, i nie chcieć tego, czego On nie chce. Nasze pragnienia na skutek naszej niewiedzy i zepsucia, prawie zawsze nas oszukują. Lecz Bóg wie o wszystkim, co przed nami zakryte. Zna ukryte skłonności naszego serca, miarę naszej słabości, doświadczenia, którym dobrze będzie nas poddać. On zna też pomoc, jakiej potrzebujemy, by wszystko znieść. Bowiem nie pozwoli, byśmy byli kuszeni ponad nasze siły: Jego mądrość jest nieskończona, i tak nas umiłował, że dał nam swego Syna Jednorodzonego (por. 1J 4,9). Jakąż ufność i pokój powinniśmy znajdować w tej myśli! Cóż słodszego niż zdać się bez reszty na Tego, który dla swego biednego stworzenia zrobił wszystko? Cóż piękniejszego niż zatracić się w Nim przez wewnętrzne zjednoczenie naszej woli z Jego wolą, zastrzegając sobie jedynie akty dziękczynienia i miłości - tak, by nasza dusza, cały nasz byt, zawarł się w tych słowach, które wyrażają wszystko: Pan mój i Bóg mój (J 20,28)! 

 

Design by Premium templates in association with Free Joomla 2.5 templates